De tekst biedt een aantal woorden die heel goed verklankt kunnen worden. Aanvankelijk eindig ik telkens op iets waardoor het verlangen toeneemt om te weten wat dat iets dan is.
Het woord ‘groen’ komt zogezegd als een opluchting. Triolen hebben iets wiegends. Dit leek mij goed te passen bij mmm. Het accelerando in maat 5 trekt die betekenis een beetje uit zijn verband. Heel geestig is de naam Tiny waarbij ik me voorstel dat moeder dit zo hard vanaf het balkon roept dat niet alleen dochter Tiny maar de hele flat weet dat de andijvierookworst klaar is! Het uitbeelden van de tekst is iets dat een leidraad is geweest bij het componeren. Een ander voorbeeld daarvan is He, he. Deze verzuchting mag best in muziek te horen zijn door middel van spreekzang. Eindelijk wordt door zijn herhalingen bijna oneindelijk. Ik vind de tekst muzikaal waarmee ik bedoel dat het componeren van muziek heel vanzelfsprekend gaat op deze woorden. Niet alleen wat betreft het letterlijk vertalen van woorden in klanken maar ook figuurlijk. Zo nodigt de eerste zin uit tot majeur vanwege het woord groen. Twee maten heb ik als blok geacceerd. Deze twee maten kunnen bij wijze van cadenza een aantal malen in het lied worden ingezet. Daarbij kan zo’n maat meerdere malen achter elkaar gezongen worden en/of als combinatie gedaan worden. De zangeres krijgt zo een medescheppende rol.